Page 5 - วัฒนศิลปสาร ปีที่ ๑๙ (มิถุนายน ๒๕๖๖ - พฤษภาคม ๒๕๖๗) : สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
P. 5

วััฒนัศิิลปสาร ปที ๑๙ (มิถุุนัายนั ๒๕๖๖-พฤษภัาคม ๒๕๖๗)  ก
                                            ี
                                             �
                                     บทบรรณาธิิการ


                         ิ
                                                        ุ
                                                                ี
                                                                  ้
                                                ั
                                            ิ
                                 ั
                                                     ั
                    สำนัักศิลปะและวัฒนัธรรม มหาวัทยาลยราชภัฏอุบลราชธานั ได้จััด้ทำวัารสาร
                                                           ้
                          ี
                                                           �
                                ุ
                          �
                                                                  �
            วััฒนัศิิลปสาร ปีท ๑๙ (มิถุนัายนั ๒๕๖๖-พฤษภัาคม ๒๕๖๗) ขึ้นั โด้ยมีเนั้อุหาบทควัาม
                            ้
                                                     ั
            เกี�ยวักับศิาสนัา การศิกษา ศิิลปวััฒนัธรรมด้้านัต่่าง ๆ ท�งด้้านัศิิลปกรรม ศิิลปะการแสด้ง
                                                            �
                              ู
                                                            ้
                                           �
            ควัามศิรัทธา และมรด้กภัมิปัญญาอุาหารถุนัท�กำลังจัะหายไป ซึ่�งเนัอุหาบทควัามในัฉบับนั    � ี
                                           ิ
                                                          ้
                                             ี
                                                                     ุ
            ประกอุบด้้วัย จิิตรกรรมฝาผนัังภายในัหอพระบาท (สิิมหรืออุโบสิถ) วััดท�งศรีเมือง
                                                         ์
                              ี
                                                            ้
                 ิ
              ็
            เปนัจัต่รกรรมฝาผนัังท�มีควัามเก่าแก่สมัยต่นัรัต่นัโกสินัทร ซึ่�งเก�ยวักับพุทธประวัต่ิ
                                                                           ั
                                                              ี
                                              ้
                                                                      ้
                             ่
                    ิ
                 ิ
                  ี
            และวัถุชวัต่ การละเลนั วััฒนัธรรม ประเพณีี การประกอุบอุาชีพขึ้อุงคนัในัทอุงถุินั ฯ,
                                                                         �
                   ี
            จิิตรกรรมฝาผนัังภายในัสิิม (อุโบสิถ) วััดนัาควัาย เป็นัจัิต่รกรรมฝาผนัังท�มีควัามเก่าแก่
                                                                  ี
                                                    ี
                                      ิ
                                                                     ุ
                                  ้
            สมัยรัต่นัโกสนัทร คล้ายคลงกับจัต่รกรรมฝาผนัังท�หอุพระพุทธบาท วัด้ทงศิรีเม้อุง
                                                                     ่
                          ์
                      ิ
                                                                   ั
                                                            �
                    �
                    ้
                  �
               ่
                                         ั
                                                      ื
                  ้
                                                                        ี
            แต่มีเนัอุเรอุงปรากฏเฉพาะพุทธประวัต่ิ, ผ้าอุปโป: ผนัผ้าแหงศรัทธิาในัสิิมท�กำลััง
                                                    �
                        ็
                                                                ้
                                                  ่
                                                    ี
                           ้
                           �
            ถูกลัืมเลัือนั เปนัเรอุงท�เก�ยวักับผ้าขึ้าวัขึ้นัาด้ใหญทปูลาด้ในัสิม เพ�อุใช้ในัสังฆกรรม
                               ี
                                ี
                                                               ็
                                                                          ้
            สมัยโบราณี ผ้าอุุปโปมีสถุานัะเทียบเท่ากับผ้าปูนั�งขึ้อุงพระสงฆ์เปนัขึ้อุงสูง ไมพงท ี �
                                                                         ่
                                                  ั
            ฆราวัาสจัะเหยียบย่างเขึ้้าไปภัายในัสิม ปัจัจัุบนัภัาคอุีสานัท�มีการปูผ้าอุุปโปภัายในัสิม
                                                         ี
                                              ั
                                       ็
            จัะเหล้อุเพียง ๓ วัด้เท่านันั, ควัามเปนัมาของการฝึกหัดครูไทย เปนัประวัต่ควัามเปนัมา
                         ั
                              ั
                              �
                                                                  ั
                                                                         ็
                                                             ็
                                                                   ิ
                                              ั
            ขึ้อุงการฝึกหัด้ครู โด้ยต่�งโรงเรียนัฝึกหัด้ครูคร�งแรกในักรุงเทพฯ เมอุ พ.ศิ. ๒๔๓๕ และ
                              ั
                                                              ้
                                                              �
                                                           ้
                                                           �
            ได้ขึ้ยายไปต่�งโรงเรียนัฝึกหด้ครูในัหวัเม้อุงต่ามมณีฑลต่่าง ๆ เมอุ พ.ศิ. ๒๔๕๖ สำหรับ
                      ั
              ้
                                       ั
                                 ั
            มณีฑลอุุบลราชธานั สนันัิษฐานัวั่าต่�งขึ้นัในั พ.ศิ. ๒๔๕๘ ต่อุมาโรงเรียนัฝึกหด้คร ได้รับ
                             ั
                                                                        ู
                           ี
                                                                          ้
                                         ้
                                                                     ั
                                                       ่
                                       ั
                                         �
                                                               ็
                        ็
            การยกฐานัะเปนั วัิทยาลัยคร เมอุ พ.ศิ. ๒๕๐๑ ได้รับการยกฐานัะเปนั สถุาบนัราชภััฏ
                                                  ้
                                    �
                                    ้
                                  ู
                                                                      ั
                                                                   ้
                                                                   �
                                                 ็
              ้
                                  ั
                                    ้
            เมอุ พ.ศิ. ๒๕๓๘ และจันักระท�งได้รับการยกฐานัะเปนัมหาวัิทยาลัยราชภััฏ เมอุ พ.ศิ. ๒๕๔๗
              �
                ้
                                                       ั
                                                                       ั
                                                   ี
                     ั
            จันัถุงปัจัจับนั, อาคารไม้โบราณจิังหวััดอุบลัราชธิานั จัังหวัด้อุุบลราชธานัีมีประวัต่ิควัาม
                    ุ
            เปนัมารอุยกวั่าป มอุาคารที�ทรงคณีค่าหลายแห่ง รวัมทั�งอุาคารไม้โบราณี โด้ยเฉพาะ
                         ี
                  ้
                                      ุ
                           ี
              ็
                                                   ้
                                              ี
                                                                       ้
            อุาคารโรงเรียนัเบ็ญจัะมะมหาราชหลังเด้ิม ท�สร้างด้วัยไม้สักทอุงท�งหลัง สร้างเม�อุ พ.ศิ.
                                                             ั
                                                                         ุ
                                     ิ
                                            ็
                                   ี
            ๒๔๕๘ และอุาคารไม บ้านัไพรพนัาศิ ถุ้อุเปนัอุาคารไมท�สวัยงามควัรค่าแก่การอุนัรักษ ์
                            ้
                                                     ้
                                                      ี
                                                             ิ
            ใหอุนัุชนัรุ่นัหลังได้้ศิ้กษา, หมอลัำเรื�องต�อกลัอนัทำนัองลัำเพลันั เรื�อง แกวัหนั้าม้า
                                                                     ้
              ้
                 ั
            จัังหวัด้อุุบลราชธานัีได้รับการกล่าวัขึ้านัวั่า เป็นัราชธานัีแห่งหมอุลำ ด้ังปรากฏท � ี
                              ้
                                                                 ั
            มีศิิลปนัแห่งชาต่ สาขึ้าศิิลปะการแสด้ง (หมอุลำ) ถุง ๖ ท่านัด้วัยกนั สำนัักศิิลปะ
                                                              ้
                                                     ้
                 ิ
                         ิ
   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10